Yavru bir kediniz ve onbeş yaşında bir kızınız varsa hayat gerçekten zor. İlkem okulda, mirko da uyuyor...
Düşünmek ve bir şeyler paylaşmak için mükemmel bir ortam, ama olmuyor, neden mi? Dilek arkadaşım yeni bir telefon almış, üzerimde deniyor...görüntülü arama, görüntüsüz arama, mesenger dan arama, skype dan arama... arama dilek aramaaa :))) diyemiyorum. Masum ve üzgün bir avatar resmi yolluyor.
Bizler yine iyiyiz, evimize gelen ilk siyah beyaz televizyonun düğmelerinde çözmüştük dokunmatik olayını, sadece biraz sert dokunmak gerekiyordu o kadar. :))) Rahmetli Adile Naşit'in "Uykudan önce" programı bittikten sonrada teknolojiyle pek bağımız kalmıyordu. Uykudan sonra ise, sokakta toz toprak içinde oynamak, çamurdan tabak yapmak, inşaat halinde ki binaların duvarlarına resim çizmek gibi sanatsal faaliyetlerimiz vardı.
konu hazır sanata gelmişken, çalışma vaktide gelmiiişşş...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder